3/2013 : Festival Les Hivernales, Αvignon, France
9/2011: Ted X Academy, Benaki Museum, Athens, Greece
9/2011: Demetria Festival, Society for Macedonian Studies, Thessaloniki,Greece
9/2011: Aleksander Moisiu Theatre, Albania Dance Meeting, Dyrrachium, Albania
7/2011: Full moon festival, Pyhasalmi, Finland
7/2011: Kalamata International Dance Festival, Greece
3/2011: Cankarjev Dom, Aerowaves Spring Forward, Ljubljana, Slovenia
3/2011: Künstlerhaus Mousonturm, Frankfurt, Germany
2/2011: Arc for Dance Festival, Dipylon Theater, Athens, Greece
1/2011: Resolutions! Festival, The Place, London, UK
11/2010: Citiy to City Cabaret, Zagreb Dance Center, Κroatia
7/2010: 8th International Dance Festival, Gazi, Athens, Greece
6/2010: 4th Dance Platform, Athens Concert Hall, Athens, Greece
11/2009: Michael Cacoyannis Foundation, Athens, Greece
9/2009: 14th Biennale of young artists of Europe and the Mediterranean, Opera of Skopje, Skopje, Macedonia.

Choreography: Patricia Apergi
Music composition: Dimosthenis Grivas
Set-Costumes: Konstantinos Zamanis
Lighting Design: Nikos Vlasopoulos
Dramaturgy: Georgina Kakoudaki
Assistant choreographer: Dimitra Mitropoulou
Photography: Tasos Vrettos
Design of promotional Material: Kallina Kyratsouli

Performers-Creative Contributors: Elias Chatzigeorgiou, Nontas Damopoulos, Chara Kotsali, Maro Marmarinou, Dimokritos Sifakis.

A praise for Greece?
How many 'Opa!' do we need to whisper until we get up?
How much should we dope ourselves until we feel nationally proud?
How much history should we read until we smile?
After how many generations does the blood (holy and sacred) turn into water?
Does the dance of the post Athenians end in clubbing Trance or in the Cretan maleviziotis?
Are we interested in the past so that we can live the present?
Whose children are we?

Aerites Dance Company presents its production d.opa ,which holds our Greek 'national dancing' identity as its central theme.
As we deal with contemporary dance, we want to run back to our dance traditions, so as to enrich our kinetic vocabulary and search why street dance may remind us of the Cretan pentozalis and what that means for us.
Does our kinetic language obey to a genetic code influenced by our history? Is there a dance DNA? And if so, where and in which ways is it translated?
Besides, the performance aims to examine what is left from the past, what is mixed with the present reality, how the complex Greek-European identity is created, how is our daily life outlined, how all these function as vivid memory carriers, and finally, can all this be physically danced?
The company and d.ΟPΑ! (dopamines of post-Athenians), were chosen by the General Administration for New Generations to represent Greece at the 14η Biennale of Young Artists from Europe and the Mediterranean (City of Skopjie 3th-12th September 2009). d.OPA went on to come in 1st position, judged by a panel of industry professionals inclusive of creative directors from important international festivals, in order to take part in the 8th Platform for Contemporary Dance at the prestigious Megaro Moussikis in Athens, June 2010. Finally, in October 2010, Aerites Dance Company was chosen to be in the ten finalist companies for Aerowaves festival in London, and will go on to tour in various international festivals.
Aerites Dance Company is funded by the Hellenic Ministry of Culture and Tourism.

"A strong programme tonight, starting with Aerites Dance Company from Greece, who take on the theme of a national dancing identity. From Dionysian debauchery to urban b-boys, the dancers' bodies betray ticks and memories of movement from the past, but d.opa (dopamines of postAthenians) is refreshingly rooted in the now. We get a picture of funloving, thrill-seeking, good times – with a sinister edge. While a gang gyrate on the dancefloor, a spotlight is thrown on a man with a noose around his neck, and you can't help but think about the country's recent crisis. The dancers are great, with loose-limbed precision, edgy energy and punchy accents. A Greek audience might pick up on more nuances around the theme, but we can all see this is an assured, original piece of work."
Lyndsey Winship is the dance editor of Time Out.
"Darting across the stage in brief entrances and exits, Aerites Dance Company catapults its Aerowaves piece d.opa! into the stratosphere. Dancers parade a white flag around the stage and roll about in money, evoking powerful images of national identity. At times this piece is hilarious while at other moments it is shocking. A Greek national tune is sombrely sung a capella before morphing into the kind of disco-pop kitsch that evokes Eurovision. With a brush of a broom, however, the kitsch is swept away. A spilt stage scene provides two very different narratives as sexual desire leads to manipulation, and is juxtaposed with the morbidity of a man stood on a chair with a noose around his neck. An unnecessary excess of costume changes but an impressive performance nevertheless."
Lucinda Al-Zoghbi, Dance and Culture, University of Surrey

3/2013: Festival Les Hivernales, Αβινιόν, Γαλλία
9/2011: Ted X Academy, Μουσείο Μπενάκη, Ελλάδα
9/2011: Φεστιβάλ Δημητρίων, Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών, Θεσσαλονίκη
9/2011: Aleksander Moisiu Theatre, Albania Dance Meeting – Festival, Δυρράχιο,
7/2011:Full moon festival, Pyhasalmi, Φινλανδία
7/2011: Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας, Ελλάδα
3/2011: Cankarjev Dom, Aerowaves Spring Forward, Λουμπλιάνα, Σλοβενία
3/2011: Künstlerhaus Mousonturm, Φρανκφούρτη, Γερμανία
2/1011: Arc for Dance Festival, Θέατρο Δίπυλο, Αθήνα, Ελλάδα
1/2011: The Place, Λονδίνο, Resolutions!, Αγγλία
11/2010: Citiy to City Cabaret, Zagreb Dance Center, Κροατία
7/2010: 8ο Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Αθηνών, Γκάζι
6/2010: 4η Πλατφόρμα Σύγχρονου χορού, Μέγαρο Μουσικής, Αθήνα
11/2009: Ίδρυμα Μ.Κακογιάννης, Αθήνα
9/2009: 14η Biennale νέων καλλιτεχνών, Όπερα των Σκοπίων, Σκόπια

Χορογραφία: Πατρίσια Απέργη
Μουσική σύνθεση: Δημοσθένης Γρίβας
Σκηνικά-Κοστούμια: Κωνσταντίνος Ζαμάνης
Φωτισμοί: Νίκος Βλασόπουλος
Δραματουργία: Τζωρτζίνα Κακουδάκη
Βοηθός Χορογράφου: Δήμητρα Μητροπούλου
Φωτογραφία: Τάσος Βρεττός
Σχεδιασμός προωθητικού υλικού: Καλλίνα Κυρατσούλη

Ερμηνεία-Δημιουργική επεξεργασία: Νώντας Δαμόπουλος, Χαρά Κότσαλη, Μάρω Μαρμαρινού, Δημόκριτος Σηφάκης, Ηλίας Χατζηγεωργίου.

Πόσα όπα χρειάζεται να ψιθυρίσουμε μέχρι να σηκωθούμε;
Πόσες ντοπαμίνες πρέπει να πάρουμε μέχρι να νιώσουμε περήφανοι;
Και μετά από πόσες γενιές το αίμα (ιερό και όσιο) νερώνει;
Υπάρχει χορευτικό DNA; Και αν ναι πού και πώς εκφράζεται;

Εξάλλου, η παράσταση έχει στόχο να ανιχνεύσει τι απομένει από το παρελθόν, τι αναμειγνύεται με τη σημερινή πραγματικότητα, πώς δημιουργείται η σύνθετη ταυτότητα του Έλληνα - Ευρωπαίου, πώς διαγράφεται η καθημερινή μας ζωή, πώς αυτά λειτουργούν ως ζωντανοί φορείς μνήμης και τελικά χορεύονται όλα αυτά?
Με το έργο d.ΟΠΑ! (dopamines of post-Athenians) η ομάδα επιλέχθηκε από τη Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς να εκπροσωπήσει την Ελλάδα στη 14η Μπιενάλε Νέων Δημιουργών της Ευρώπης και της Μεσογείου που πραγματοποιήθηκε στα Σκόπια το Σεπτέμβριο του 2009. Κατόπιν, το ίδιο έργο, εξελέγη πρώτο σε βαθμολογία από πενταμελή επιτροπή που αποτελούνταν από καλλιτεχνικούς διευθυντές μεγάλων και έγκριτων φεστιβάλ του εξωτερικού, έτσι ώστε να συμμετάσχει στην 8η Πλατφόρμα Σύγχρονου χορού, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, το ν Ιούνιο του 2010. Τέλος, τον Οκτώβριο του 2010, η ομάδα Αερίτες, εκλέκτηκε μέσα στις δέκα «ομάδες προτεραιότητας» από το φεστιβάλ Aerowaves του Λονδίνου και θα περιοδεύσει σε διάφορα φεστιβάλ του εξωτερικού.
Η ομάδα επιχορηγήθηκε από το Υπουργείο πολιτισμού και Τουρισμού για τα έτη 2008, 2009 και 2010.

"Δυνατό πρόγραμμα απόψε, ξεκινώντας με τους Αερίτες από την Ελλάδα, οι οποίοι ασχολούνται με το θέμα τηε ελληνικής χορευτικής ταυτότητας. Από διονυσιακές ακολασίες σε αστικά b-boy, τα σώματα των χορευτών προδίδουν συνήθειες και κινητικές αναμνήσεις του παρελθόντος, αλλά η d.opa είναι δροσιστικά ριζωμένη στο παρόν. Μας δίνει μια αίσθηση καλοπέρασης, την αναζήτηση λαχτάρας με μια μοχθηρή γεύση. Όσο μια συμμορία περιστρέφεται στην πίστα, ένα spotlight χτυπάει έναν άνδρα με ένα σκοινί γύρω από το λαιμό του, και δε γίνεται παρά να σκεφτείς την κρίση που περνάει η χώρα. Οι χορευτές καταπληκτικοί, με χαλαρή ακρίβεια, κοφτερή ενέργεια και έντονους τονισμούς. Ένα ελληνικό κοινό σίγουρα μπορεί να καταλάβει περισσότερες αποχρώσεις, αλλά όλοι Βλέπουμε οτι σίγουρα αυτή είναι μια αυθεντική δουλειά."
Lyndsey Winship συντάκτρια χορού για το Time Out.
"Με σύντομα μέσα- έξω, πετάγονται στη σκηνή οι χορευτές, και η ομάδα Αερίτες εκτοξεύει με το έργο d.opa τα Aerowaves στη στρατόσφαιρα. Χορευτές που παρελαύνουν με λευκή σημαία και κυλιούνται σε χαρτονομίσματα, μας προκαλούν δυνατές εικόνες εθνικής ταυτότητας. Κάποιες φορές, το έργο είναι τρομερά αστείο, ενώ άλλες είναι σοκαριστικό. Οι ερμηνευτές, τραγουδούν μια εθνική μελωδία ακαπέλα πρίν ακριβώς μεταμορφωθούν σε ένα είδος ντίσκο-ποπ κιτς που θυμίζει eurovision. Με ένα σκούπισμα όμως το κιτς εξαφανίζεται. Μια διττή σκηνή, που μας δίνει δύο εντελώς διαφορετικές ιστορίες, αφού η σεξουαλική επιθυμία δίνει χώρο στο χειρισμό, και αντιπαρατίθεται στον μακάβριο άντρα που στέκεται σε μια καρέκλα με ένα σκοινί γύρω από το λαιμό του. Πολλές αχρείαστες αλλαγές κοστουμιών, αλλά κατα τα άλλα μια εντυπωσιακή παράσταση."
Lucinda Al-Zoghbi, Dance and Culture, University of Surrey